{"id":819,"date":"2017-03-29T10:32:15","date_gmt":"2017-03-29T08:32:15","guid":{"rendered":"https:\/\/gs.polcode.dev\/blog\/?p=819"},"modified":"2024-02-21T17:26:21","modified_gmt":"2024-02-21T16:26:21","slug":"nasze-cialo-w-sztuce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/2017\/03\/29\/nasze-cialo-w-sztuce\/","title":{"rendered":"Nasze cia\u0142o w sztuce"},"content":{"rendered":"

\"410\"<\/a><\/p>\n

Teoretycznie nic, co ludzkie nie powinno by\u0107 nam obce. W praktyce jednak wielu ludzi udaje, \u017ce niekt\u00f3re sprawy nie istniej\u0105 i nie widz\u0105 oni powodu do tego, by publicznie porusza\u0107 pewne kwestie, ani obcowa\u0107 z nimi w jakikolwiek spos\u00f3b. \u0179r\u00f3d\u0142em za\u017cenowania i wstydu jest niew\u0105tpliwie ludzkie cia\u0142o, co dziwi, bo ka\u017cdy z nas je ma, ka\u017cdy ogl\u0105da je codziennie w lustrze i ka\u017cdy go dotyka, chocia\u017cby pod prysznicem. Jeste\u015bmy lud\u017ami, mamy r\u0119ce i nogi, nasze narz\u0105dy rozrodcze s\u0105 w tym samym miejscu przez ca\u0142e nasze \u017cycie, a nasza sk\u00f3ra reaguje na dotyk i bod\u017ace z zewn\u0105trz, a jednak cz\u0119sto traktujemy nasze cia\u0142o i jego cz\u0119\u015bci, jako co\u015b z\u0142ego i nieprzyzwoitego. Szczeg\u00f3lnie nieswojo potrafimy czu\u0107 si\u0119, gdy sztuka wychodzi do nas z wizjami cia\u0142a ludzkiego i tego, co mo\u017cna z nim zrobi\u0107. Akty w sztuce od zawsze wzbudza\u0142y wielkie emocje i cho\u0107 w dzisiejszych czasach temat ludzkiego cia\u0142a i nago\u015bci nie jest a\u017c tak kontrowersyjny, to wci\u0105\u017c sztuka potrafi nas po prostu zawstydzi\u0107.<\/p>\n

Niepotrzebnie, bo nasze cia\u0142o nie ro\u017cni si\u0119 za bardzo od cia\u0142a drugiej osoby. Prawdopodobnie gorszy\u0107 niekt\u00f3rych z nas mo\u017ce fakt, \u017ce kto\u015b ma w sobie odwag\u0119, by pokaza\u0107 swoj\u0105 nago\u015b\u0107 i nie wstydzi\u0107 si\u0119 jej. Gdyby to by\u0142 pow\u00f3d silnych emocji, kt\u00f3re pojawiaj\u0105 si\u0119 w przypadku ogl\u0105dania przez nas nago\u015bci, to mo\u017cna by by\u0142o stwierdzi\u0107, \u017ce jest on jak najbardziej zrozumia\u0142y. Sztuka bardzo cz\u0119sto bazuje na tym, co jest nam wszystkim doskonale znane, ale potrafi z tych chwil, wizji czy emocji wyci\u0105gn\u0105\u0107 co\u015b wi\u0119cej, da\u0107 nam okazj\u0119 do przemy\u015ble\u0144 i spojrzenia na pewien problem z zupe\u0142nie innej perspektywy. Cia\u0142o cz\u0142owieka mo\u017ce zosta\u0107 w niej przedstawione ca\u0142kowicie dos\u0142ownie, ale mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c by\u0107 elementem tajemnicy, cz\u0105stk\u0105, kt\u00f3ra rozbudza nasz\u0105 wyobra\u017ani\u0119 i powoduje nasz\u0105 ch\u0119\u0107 przygl\u0105dania si\u0119 danemu dzie\u0142u i kontemplowania go. Tak jak w przypadku fotografii autorstwa J\u0119drzeja Dzier\u017cy\u0144skiego, kt\u00f3ra nosi tytu\u0142 \u201eCia\u0142o II\u201d<\/span>. Odbiorca widzi element sylwetki kobiety, cz\u0119\u015b\u0107 jej cia\u0142a uchwycon\u0105 w nieznanej pozie i pozbawion\u0105 barw. I w tym przypadku rozum pragnie dowiedzie\u0107 si\u0119 wi\u0119cej, wyci\u0105gn\u0105\u0107 z tego dzie\u0142a znacznie wi\u0119cej, ni\u017c widzi oko, bo nago\u015b\u0107 nieoczywista i tajemnicza te\u017c tak potrafi dzia\u0142a\u0107 \u2013 pobudzaj\u0105co dla umys\u0142u.<\/span><\/p>\n

Cia\u0142o ludzkie zawsze by\u0142o \u017ar\u00f3d\u0142em emocji i wizji dla artyst\u00f3w, ale i dla odbiorc\u00f3w dzie\u0142, kt\u00f3re nago\u015bci\u0105 si\u0119 zajmowa\u0142y. Nie zawsze jednak emocje te s\u0105 pozytywne, bo nie ka\u017cdy z nas potrafi traktowa\u0107 w\u0142asne cia\u0142o, jako co\u015b naturalnego i co\u015b, czego wstydzi\u0107 si\u0119 nie trzeba. Bo nasze cia\u0142a s\u0105 pi\u0119kne, o czym \u015bwiadczy fakt, \u017ce bardzo cz\u0119sto pojawiaj\u0105 si\u0119 w sztuce i staj\u0105 si\u0119 inspiracj\u0105 dla artyst\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Teoretycznie nic, co ludzkie nie powinno by\u0107 nam obce. W praktyce jednak wielu ludzi udaje, \u017ce niekt\u00f3re sprawy nie istniej\u0105 i nie widz\u0105 oni powodu do tego, by publicznie porusza\u0107 pewne kwestie, ani obcowa\u0107 z nimi w jakikolwiek spos\u00f3b. \u0179r\u00f3d\u0142em za\u017cenowania i wstydu jest niew\u0105tpliwie ludzkie cia\u0142o, co dziwi, bo ka\u017cdy z nas je ma, … Czytaj dalej Nasze cia\u0142o w sztuce<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/819"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=819"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/819\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3768,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/819\/revisions\/3768"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=819"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=819"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=819"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}