Co ogranicza nas w naszej codzienno\u015bci? Co sprawia, \u017ce jedn\u0105 rzecz potrafimy zrobi\u0107 bez mrugni\u0119cia okiem, a druga parali\u017cuje nas czekaj\u0105cym nas wyzwaniem? Dlaczego \u017cyjemy tak, jak \u017cyjemy i nie zmieniamy niczego, mimo i\u017c czujemy, \u017ce jest nam \u017ale? Dlaczego co\u015b zmieniamy, je\u017celi czujemy si\u0119 dobrze, mimo i\u017c wielu ludzi uwa\u017ca, \u017ce oszaleli\u015bmy? Bo nasz umys\u0142 jest wspania\u0142ym narz\u0119dziem w naszych r\u0119kach, a raczej g\u0142owach i potrafi on dawa\u0107 nam si\u0142y do dzia\u0142ania, ale te\u017c zatrzymywa\u0107 w miejscu. Powoduje, \u017ce czujemy strach przed nowo\u015bciami, albo ch\u0119\u0107 przekraczania w\u0142asnych granic. Daje nam impuls do zmian lub pow\u00f3d do trzymania si\u0119 tego, co mamy, mimo i\u017c mo\u017cemy tego nienawidzi\u0107 z ca\u0142ych si\u0142. Ale najlepsze w tym wszystkim jest to, \u017ce nasz umys\u0142 to narz\u0119dzie, kt\u00f3rym mo\u017cemy sami si\u0119 pos\u0142ugiwa\u0107. Czasem wydaje si\u0119 nam by\u0107 poza nasz\u0105 kontrol\u0105, ale prawda jest taka, \u017ce mo\u017ce s\u0142u\u017cy\u0107 nam do naszych cel\u00f3w, kiedy tylko tego chcemy.<\/p>\n
Za spraw\u0105 naszego umys\u0142u mo\u017cemy przenosi\u0107 si\u0119 w czasie i przestrzeni, odbywa\u0107 podr\u00f3\u017ce, jakich nikt nigdy nie do\u015bwiadczy\u0142 i prze\u017cywa\u0107 przygody, o kt\u00f3rych nikt nigdy nie \u015bni\u0142. Mo\u017cemy cuda w nim wyczynia\u0107, przeskakiwa\u0107 i przenosi\u0107 g\u00f3ry, porusza\u0107 niebiosa czy zdobywa\u0107 rzeczy niemo\u017cliwe do zdobycia. A wszystko to robi\u0107 mo\u017cemy w dowolnej chwili i to bez wysi\u0142ku jakiegokolwiek. Dlatego umys\u0142 ludzi tak dobrze wsp\u00f3\u0142gra ze sztuk\u0105 w dowolnej postaci. Te dwa elementy potrafi\u0105 oddzia\u0142ywa\u0107 na siebie z wielk\u0105 moc\u0105 i sprawia\u0107, \u017ce w naszych g\u0142owach pojawia\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 wizje odwa\u017cne, szalone, albo zwyczajnie proste i koj\u0105ce. Dzi\u0119ki sztuce mo\u017cemy skupi\u0107 si\u0119 na tym, co dzieje si\u0119 w danej chwili, w miejscu, w kt\u00f3rym jeste\u015bmy, lub znale\u017a\u0107 si\u0119 w \u015bwiecie ca\u0142kowicie odleg\u0142ym i nierealnym. Sztuka jest bowiem \u017ar\u00f3d\u0142em inspiracji i dziwacznych wizji, bo nie ma w niej zbyt wiele dos\u0142owno\u015bci. Nawet, je\u017celi ta dos\u0142owno\u015b\u0107 si\u0119 pojawia, to nie jest ona obowi\u0105zkowa dla wszystkich. Stanowi jedynie element, z kt\u00f3rego mo\u017cemy skorzysta\u0107, ale nie musimy.<\/p>\n
Za spraw\u0105 naszego umys\u0142u potrafimy czyni\u0107 cuda. Mo\u017ce ona okaza\u0107 si\u0119 kluczem do sukcesu, sposobem na zmian\u0119 naszego \u017cycia i osi\u0105gni\u0119cie czego\u015b wa\u017cnego. Ale jest on r\u00f3wnie\u017c sprawc\u0105 niepowodze\u0144 i \u017ar\u00f3d\u0142em ogranicze\u0144, kt\u00f3re doskonale mog\u0105 zatrzyma\u0107 nas w miejscu. Nic nie zmienia jednak faktu, \u017ce dzi\u0119ki naszemu umys\u0142owi sztuka jest w stanie dociera\u0107 do nas mocniej i w spos\u00f3b cz\u0119sto wykraczaj\u0105cy poza zamiar jej tw\u00f3rc\u00f3w. Mo\u017cemy dzi\u0119ki niej odp\u0142yn\u0105\u0107 tak daleko, jak nikt przed nami i wyobrazi\u0107 sobie rzeczy, o kt\u00f3rych nikt nigdy pomy\u015ble\u0107 nie b\u0119dzie w stanie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Co ogranicza nas w naszej codzienno\u015bci? Co sprawia, \u017ce jedn\u0105 rzecz potrafimy zrobi\u0107 bez mrugni\u0119cia okiem, a druga parali\u017cuje nas czekaj\u0105cym nas wyzwaniem? Dlaczego \u017cyjemy tak, jak \u017cyjemy i nie zmieniamy niczego, mimo i\u017c czujemy, \u017ce jest nam \u017ale? Dlaczego co\u015b zmieniamy, je\u017celi czujemy si\u0119 dobrze, mimo i\u017c wielu ludzi uwa\u017ca, \u017ce oszaleli\u015bmy? Bo nasz … Czytaj dalej Nasz umys\u0142 potrafi odp\u0142yn\u0105\u0107 daleko<\/span>