Co poci\u0105ga nas w \u017cyciu najbardziej – oczywisto\u015bci czy niepewno\u015b\u0107 i tajemnica? Czy wolimy zna\u0107 swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107, wiedzie\u0107, co si\u0119 nam przytrafi w \u017cyciu, jak potoczy si\u0119 nasz los, czy wolimy raczej cieszy\u0107 si\u0119 chwil\u0105 i z niecierpliwo\u015bci\u0105 wyczekiwa\u0107 tego, co \u015bwiat jest w stanie nam zaoferowa\u0107? Oczywi\u015bcie do tajemnicy ci\u0105gnie nas nieustannie, chcemy zna\u0107 wiele szczeg\u00f3\u0142\u00f3w \u015bwiata, odrze\u0107 go z niedopowiedze\u0144 i niepewno\u015bci, ale z drugiej nie liczy si\u0119 dla nas odkrycie sekret\u00f3w, ale d\u0105\u017cenie do celu, spogl\u0105danie w miejsce, kt\u00f3re nie jest nam znane i my\u015blenie o sytuacjach, kt\u00f3rych jeszcze nie do\u015bwiadczyli\u015bmy. To ca\u0142e odkrywanie tajemnic wszech\u015bwiata nie jest celem samym w sobie. Ludzie od zawsze pragn\u0119li odkrywa\u0107 nowe l\u0105dy, wynajdowa\u0107 nowe gatunki zwierz\u0105t i poszukiwa\u0107 odpowiedzi na pytania, ale robili to z naturalnej potrzeby d\u0105\u017cenia do tajemnicy samej w sobie, a nie z potrzeby poszerzania wiedzy. Wiedza jest jedynie efektem ubocznym naszej ciekawo\u015bci i tego, \u017ce tajemniczo\u015b\u0107 ci\u0105gnie nas do siebie najbardziej ze wszystkiego, co istnieje na \u015bwiecie. Bo lubimy tajemnice. Usilnie my\u015blimy o tym, co jest zakryte przed naszym wzrokiem. Kiedy kto\u015b m\u00f3wi nam, \u017ce mamy nie wchodzi\u0107 do danego pomieszczenia, ale nie wyja\u015bnia nam dlaczego, to my o tym pomieszczeniu my\u015ble\u0107 b\u0119dziemy ci\u0105gle, a\u017c w ko\u0144cu z\u0142amiemy zakaz czy pro\u015bb\u0119 i przejdziemy przez drzwi.<\/p>\n
Sztuk\u0105 jest zwalczy\u0107 swoj\u0105 naturaln\u0105 potrzeb\u0119 odkrywania i syci\u0107 si\u0119 sam\u0105 tylko obecno\u015bci\u0105 tajemnicy. W przypadku dzie\u0142 sztuki jest to szczeg\u00f3lnie istotne, bowiem ich istnienie i warto\u015b\u0107 opieraj\u0105 si\u0119 przede wszystkim na tajemniczo\u015bci i wieloznaczno\u015bci. Kt\u00f3re dzie\u0142o poci\u0105ga nas najbardziej i najbardziej dzia\u0142a na nasz\u0105 wyobra\u017ani\u0119 \u2013 to, kt\u00f3re jest oczywiste, kt\u00f3re nie pozostawia nam pola do my\u015blenia i w\u0142asnej interpretacji czy to, kt\u00f3re zach\u0119ca nas do uruchomienia wyobra\u017ani, ruszenia m\u00f3zgu i sk\u0142adania poszczeg\u00f3lnych element\u00f3w w ca\u0142o\u015b\u0107? Oczywi\u015bcie najbardziej d\u0105\u017cy\u0107 b\u0119dziemy do poznania dzie\u0142a, kt\u00f3re skrywa w sobie co\u015b niewypowiedzianego. Bo lubimy zagadki i sfery, w kt\u00f3rych znajdowa\u0107 si\u0119 mo\u017ce wszystko i nic jednocze\u015bnie. Lubimy samodzielnie interpretowa\u0107 sztuk\u0119 i odnajdowa\u0107 w niej to, co chcemy w niej znale\u017a\u0107. Ile\u017c razy arty\u015bci podczas wywiad\u00f3w nara\u017cali si\u0119 swoim fanom tym, \u017ce wyjawiali tajemnice swoich dzie\u0142 i odzierali je z tajemniczo\u015bci? Ile\u017c razy ekranizacje ksi\u0105\u017cek dawa\u0142y nam rozczarowanie, bo zupe\u0142nie inaczej wszystko sobie wyobra\u017cali\u015bmy? Wiele by\u0142o takich sytuacji i nikt temu nie zaprzeczy.<\/p>\n
Ale mimo i\u017c ka\u017cdy z nas d\u0105\u017cy do zrozumienia sztuki i poszczeg\u00f3lnych dzie\u0142, kt\u00f3re oddzia\u0142uj\u0105 na nas wyj\u0105tkowo mocno, to i tak pod\u015bwiadomie nie chcemy poznawa\u0107 ich tajemnicy. W naszej pod\u015bwiadomo\u015bci cieszymy si\u0119, \u017ce wci\u0105\u017c mo\u017cemy mie\u0107 pole do manewru i interpretacji i \u017ce przy ka\u017cdym powrocie do danego dzie\u0142a mo\u017cemy odkrywa\u0107 je na nowo. Szukaj\u0105c odpowiedzi na jakie\u015b pytania nie chcemy tak naprawd\u0119 ich poznawa\u0107. Ci\u0105gnie nas po prostu do tajemnicy, kt\u00f3rej istnienie samo w sobie jest dla nas upajaj\u0105ce. A te wszystkie wielkie odkrycia, kt\u00f3rych dokona\u0142a do tej pory ludzko\u015b\u0107 s\u0105 jedynie skutkiem ubocznym. Dlatego w sztuce nie chodzi o ca\u0142kowite poznanie danego dzie\u0142a, ale o sycenie si\u0119 mo\u017cliwo\u015bciami, jakie daje naszej wyobra\u017ani. Lektury szkolne, kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczni\u00f3w nie znosi by\u0142yby mo\u017ce bardziej dla nich atrakcyjne, gdyby na lekcjach j\u0119zyka polskiego nie trzeba by\u0142o rozk\u0142ada\u0107 ich na czynniki pierwsze. Gdyby uczniowie sami mogli interpretowa\u0107 dane dzie\u0142a to mo\u017cliwe, \u017ce ch\u0119tniej si\u0119gali by po ksi\u0105\u017cki w szko\u0142ach.<\/p>\n
A gdyby wszyscy ludzie masowo odzierali ka\u017cde nowe i stare dzie\u0142o sztuki z tajemniczo\u015bci, to zapewne sztuka nie by\u0142aby tak popularna, jak jest obecnie i jak by\u0142a zawsze. Gdyby arty\u015bci zawsze ograniczali odbiorc\u00f3w do w\u0142asnych interpretacji, gdyby nie zostawiali nikomu pola do popisu i interpretacji, to nikt nie zachwyca\u0142by si\u0119 obrazami, filmami, fotografi\u0105 cy ksi\u0105\u017ckami. Bo w ka\u017cdym dziele sztuki czai si\u0119 tajemnica, kt\u00f3ra nakr\u0119ca nas i nap\u0119dza nasz umys\u0142 do dzia\u0142ania. Jest to wspania\u0142a rzecz, kt\u00f3re nie warto odrzuca\u0107, a kt\u00f3ra warto si\u0119 syci\u0107 do upad\u0142ego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Co poci\u0105ga nas w \u017cyciu najbardziej – oczywisto\u015bci czy niepewno\u015b\u0107 i tajemnica? Czy wolimy zna\u0107 swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107, wiedzie\u0107, co si\u0119 nam przytrafi w \u017cyciu, jak potoczy si\u0119 nasz los, czy wolimy raczej cieszy\u0107 si\u0119 chwil\u0105 i z niecierpliwo\u015bci\u0105 wyczekiwa\u0107 tego, co \u015bwiat jest w stanie nam zaoferowa\u0107? Oczywi\u015bcie do tajemnicy ci\u0105gnie nas nieustannie, chcemy zna\u0107 … Czytaj dalej Tajemnice, kt\u00f3re warto pozostawi\u0107 nieodkrytymi<\/span>