Tytu\u0142 tego wpisu rozumie\u0107 mo\u017cna na wiele sposob\u00f3w, z kt\u00f3rych ka\u017cdy b\u0119dzie dobry. Mo\u017cna my\u015ble\u0107 o tym, jak sztuka oddzia\u0142uje na dusz\u0119 ka\u017cdego z nas, bo \u017ce oddzia\u0142uje jest faktem, kt\u00f3remu zaprzeczy\u0107 nie mo\u017cna. Wszak obcuj\u0105c z pi\u0119knem dzie\u0142 sztuki, wpuszczaj\u0105c je do naszego wn\u0119trza i otwieraj\u0105c si\u0119 na nowe doznania estetyczne ubogacamy nasz\u0105 dusz\u0119 i pozwalamy jej \u017cywi\u0107 si\u0119 pi\u0119knymi emocjami. Mo\u017cna pomy\u015ble\u0107 r\u00f3wnie\u017c o tym, jak dusza oddzia\u0142uje na sztuk\u0119, co dotyczy przede wszystkim tw\u00f3rc\u00f3w, ale i odbiorc\u00f3w. Tw\u00f3rcy swoich bogatych dusz potrzebuj\u0105 do tego, by ich twory artystyczne by\u0142y nacechowane emocjami, by przedstawia\u0142y sob\u0105 co\u015b, co dzia\u0142a\u0107 b\u0119dzie na odbiorc\u00f3w. Bez si\u0119gania w g\u0142\u0105b swojej duszy artysta nie b\u0119dzie w stanie stworzy\u0107 czego\u015b, co si\u0119gnie do dusz jego odbiorc\u00f3w. My z kolei, jako osoby sztuk\u0119 odbieraj\u0105ce potrzebujemy duszy, by poczu\u0107 to, co skrywa si\u0119 w danym dziele sztuki. Bez uczu\u0107 i rozwini\u0119tej g\u0142\u0119bi nie b\u0119dziemy mogli wzruszy\u0107 si\u0119 i zaduma\u0107 nad sensem tego, co widzimy lub s\u0142yszymy, a co przygotowane zosta\u0142o z my\u015bl\u0105 o poruszeniu nas.<\/p>\n
Dusza w procesie odbierania sztuki i jej tworzenia odgrywa kluczow\u0105 rol\u0119, a bez niej nie by\u0142oby mowy o pi\u0119knie i zachwycie. Bez duszy arty\u015bci byliby jedynie papuguj\u0105cymi wszystko dooko\u0142a b\u0142aznami, a odbiorcy t\u0119po wpatrywaliby si\u0119 w to, co widz\u0105 przed sob\u0105, nie rozumiej\u0105c mniej lub bardziej oczywistego sensu. Dusza stanowi cech\u0119 charakterystyczn\u0105 cz\u0142owieka i to nie tylko pod k\u0105tem religijnym, ale pod k\u0105tem ca\u0142ego naszego \u017cycia. Dzi\u0119ki niej potrafimy \u017cy\u0107 w zwi\u0105zkach i w spo\u0142eczno\u015bciach mniejszych lub wi\u0119kszych. Umiemy odr\u00f3\u017cnia\u0107 pi\u0119kno od brzydoty, a raczej samodzielnie definiowa\u0107 te s\u0142owa i odnosi\u0107 je do otaczaj\u0105cej nas rzeczywisto\u015bci. W ko\u0144cu potrafimy te\u017c interpretowa\u0107 i docenia\u0107 to, co nas spotyka w \u017cyciu. Jednak dusza w przypadku obierania sztuki odgrywa najwa\u017cniejsz\u0105 rol\u0119, bowiem pozwala po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z tym innym \u015bwiatem, w kt\u00f3rym pe\u0142no jest tajemnicy i wieloznaczno\u015bci. Dzi\u0119ki duszy umiemy odbiera\u0107 komunikat artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy przemawiaj\u0105 do nas za pomoc\u0105 swoich dzie\u0142.<\/p>\n
A gdyby tak zastanowi\u0107 si\u0119, jak w og\u00f3le nasza dusza wygl\u0105da? Gdyby spr\u00f3bowa\u0107 j\u0105 sobie zobrazowa\u0107 i postawi\u0107 j\u0105 sobie przed oczami w jakiej\u015b formie? Co wtedy by\u015bmy zobaczyli? Czy potrafimy samodzielnie, bez podpowiedzi ze strony artyst\u00f3w wyobrazi\u0107 sobie t\u0119 nienamacaln\u0105 cze\u015b\u0107 naszego \u017cycia? B\u0119dzie to niew\u0105tpliwie trudne, bo jak wyobrazi\u0107 sobie co\u015b, co nie ma kszta\u0142tu, a jednak jest w nas obecne? Wielu ludzi wyobra\u017ca sobie w\u0142asn\u0105 dusz\u0119, jako prze\u017aroczyst\u0105 posta\u0107 siebie, inni mog\u0105 widzie\u0107 j\u0105, jako iskierka, kt\u00f3ra \u015bwieci bardzo mocno i swoim blaskiem roz\u015bwietla ciemno\u015b\u0107 \u015bwiata. Jednak r\u00f3wnie trafne mo\u017ce by\u0107 to, co przedstawia nam Mariola \u015awigulska w swoim dziele pod tytu\u0142em <\/span>\u201eW g\u0142\u0119binach duszy\u201d<\/span><\/a><\/u><\/span><\/span>, w kt\u00f3rym zobaczy\u0107 mo\u017cemy co\u015b na kszta\u0142t dziury w kt\u00f3rym\u015b wymiarze, kt\u00f3ra zasysa do \u015brodka jak\u0105\u015b materi\u0119. Mo\u017cemy pomy\u015ble\u0107, \u017ce tak nasza dusza wygl\u0105da\u0107 mo\u017ce, bowiem ka\u017cdego dnia przesuwaj\u0105 si\u0119 po niej r\u00f3\u017cnego rodzaju emocje i do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re s\u0105 przez ni\u0105 w jakim\u015b stopniu poch\u0142aniane. Karmi si\u0119 nimi, ro\u015bnie na nich i staje si\u0119 pi\u0119kniejsza, ale i bardziej zach\u0142anna na bod\u017ace, kt\u00f3re ju\u017c mo\u017ce nazwa\u0107, a kt\u00f3rych ci\u0105gle potrzebuje.<\/span><\/p>\n I w obliczu tego obrazu mo\u017cna doj\u015b\u0107 do wniosku, \u017ce my, jako nosiciele naszych dusz, zobowi\u0105zani jeste\u015bmy do ich karmienia i rozwijania. Musimy dostarcza\u0107 sobie r\u00f3\u017cnych warto\u015bci, kt\u00f3re pozwol\u0105 nam poczu\u0107 si\u0119 dobrze. Musimy rozja\u015bnia\u0107 z ka\u017cdym dniem ten blask naszej duszy, by nie zgas\u0142a ona ca\u0142kowicie i nie skarla\u0142a. A jej rozw\u00f3j mo\u017cliwy jest w\u0142a\u015bnie za spraw\u0105 sztuki i tego, co spotyka nas w naszym \u017cyciu. Sztuka jest najlepszym \u017ar\u00f3d\u0142em emocji i warto\u015bci, kt\u00f3re dla naszej duszy s\u0105 najbardziej warto\u015bciowe, dlatego nie mo\u017cemy z niej rezygnowa\u0107 i nie mo\u017cemy ignorowa\u0107 apetytu tego naszego wewn\u0119trznego i nienamacalnego elementu. Dusza potrzebuje sztuki do bycia w nas, a sztuka potrzebuje duszy, by mog\u0142a powstawa\u0107 i zachwyca\u0107 innych. Jest to dziwna zale\u017cno\u015b\u0107, kt\u00f3ra sk\u0142oni\u0107 mo\u017ce nas do pytania o to, co by\u0142o pierwsze \u2013 dusza czy sztuka. Ale odpowied\u017a na to pytanie jest prawdopodobnie nieosi\u0105galna dla nikogo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tytu\u0142 tego wpisu rozumie\u0107 mo\u017cna na wiele sposob\u00f3w, z kt\u00f3rych ka\u017cdy b\u0119dzie dobry. Mo\u017cna my\u015ble\u0107 o tym, jak sztuka oddzia\u0142uje na dusz\u0119 ka\u017cdego z nas, bo \u017ce oddzia\u0142uje jest faktem, kt\u00f3remu zaprzeczy\u0107 nie mo\u017cna. Wszak obcuj\u0105c z pi\u0119knem dzie\u0142 sztuki, wpuszczaj\u0105c je do naszego wn\u0119trza i otwieraj\u0105c si\u0119 na nowe doznania estetyczne ubogacamy nasz\u0105 dusz\u0119 … Czytaj dalej Dusza a sztuka<\/span>