{"id":1029,"date":"2017-08-14T10:17:44","date_gmt":"2017-08-14T08:17:44","guid":{"rendered":"https:\/\/gs.polcode.dev\/blog\/?p=1029"},"modified":"2017-07-18T20:18:55","modified_gmt":"2017-07-18T18:18:55","slug":"sztuka-przetrwa-wszystko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/2017\/08\/14\/sztuka-przetrwa-wszystko\/","title":{"rendered":"Sztuka przetrwa wszystko"},"content":{"rendered":"

\t
\n\t\"StockSnap_YMO3NOMZK5\"<\/a><\/p>\n

\u015awiat rozwija\u0107 si\u0119 b\u0119dzie i trwa\u0107 przez tak d\u0142ugi czas, \u017ce nikt z obecnie \u017cyj\u0105cych nie jest w stanie sobie nawet tego wyobrazi\u0107. M\u00f3wi si\u0119 coraz cz\u0119\u015bciej o zag\u0142adzie ludzko\u015bci, o umieraniu planety, o wielkiej katastrofie, kt\u00f3ra dotknie Ziemi\u0119 i zmiecie z jej powierzchni wszelkie \u017cyj\u0105ce stworzenia. W naszych umys\u0142ach k\u0142\u0119bi\u0105 si\u0119 wizje ko\u0144ca, ku kt\u00f3remu ludzko\u015b\u0107 pod\u0105\u017ca z u\u015bmiechem na twarzy i nawet nie my\u015blimy o tym, co b\u0119dzie kiedy\u015b. Skupiamy si\u0119 na tera\u017aniejszo\u015bci i cieszymy si\u0119 \u017cyciem, bo w sumie, co nas obchodzi to, co b\u0119dzie si\u0119 dzia\u0142o w tym samym miejscu za dwie\u015bcie lat, kiedy b\u0119dziemy ju\u017c tylko py\u0142em? C\u00f3\u017c po nas pozostanie, gdy nadejdzie ten w\u0142a\u015bciwy koniec \u015bwiata? Ci\u0119\u017cko jest to powiedzie\u0107, bo ci\u0119\u017cko jest jednoznacznie stwierdzi\u0107, jak nasza planeta zako\u0144czy sw\u00f3j \u017cywot. Pewne jest jednak to, \u017ce co\u015b zawsze pozostanie po nas.<\/p>\n

Tak, jak wielkie cywilizacje, tak i my pozostawimy po sobie \u015blad na tej ziemi, kt\u00f3ry by\u0107 mo\u017ce kto\u015b kiedy\u015b odkryje, odkopie z piachu i pozna dzi\u0119ki niemu nasze \u017cycie, troski, rado\u015bci i strach. Tym elementem niew\u0105tpliwie b\u0119dzie sztuka, kt\u00f3rej niezliczona ilo\u015b\u0107 pl\u0105ta si\u0119 po \u015bwiecie. Sztuka prze\u017cyje nas wszystkich, b\u0119dzie naszym odciskiem buta na Ziemi, kt\u00f3ry kto\u015b kiedy\u015b pozna na nowo. Nie chodzi tu o dzie\u0142a cyfrowe, bo te sko\u0144cz\u0105 sw\u00f3j \u017cywot, kiedy tylko zabraknie pr\u0105du. Chodzi o dzie\u0142a pi\u0119kne, niepowtarzalne, materialne, powsta\u0142e w jedynym tylko egzemplarzu. Obrazy, rze\u017aby, ksi\u0105\u017cki, fotografie czy ca\u0142e budowle \u2013 one przetrwaj\u0105. W ma\u0142ych ilo\u015bciach, nie wszystkie, ale cz\u0119\u015b\u0107 z nich zachowa si\u0119 na pewno, gdzie\u015b w ruinach, pod gruzami naszej cywilizacji. Bo to, \u017ce sztuka sama w sobie jest ponadczasowa, nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci. Ale jej mnogo\u015b\u0107 gwarantuje jej zachowanie si\u0119 na \u015bwiecie bez wzgl\u0119du na wszystko, co wydarzy si\u0119 kiedy\u015b. A kwesti\u0105 sporn\u0105 pozostaje jedynie to, kto mia\u0142by j\u0105 odkrywa\u0107, kiedy nasz czas przeminie.<\/p>\n

Przyjemnie jest my\u015ble\u0107 o tym w ten spos\u00f3b. Sztuka zas\u0142uguje na to, by trwa\u0107 wiecznie nie tylko dla ludzi, ale i dla samej siebie. Skoro tysi\u0105ce lat nie by\u0142 w stanie ca\u0142kowicie zmie\u015b\u0107 dzie\u0142 powstaj\u0105cych w zupe\u0142nie innym \u015bwiecie, to i tysi\u0105ce lat nie zniszcz\u0105 tego, co wsp\u00f3\u0142czesna ludzko\u015b\u0107 tworzy tak ochoczo. Je\u017celi kiedy\u015b zastanawia\u0107 si\u0119 b\u0119dziemy, co pozostanie po nas na tym \u015bwiecie, to mo\u017cemy zawsze stworzy\u0107 co\u015b dla siebie, co\u015b w\u0142asnego i schowa\u0107 to gdzie\u015b g\u0142\u0119boko, zakopa\u0107, ukry\u0107 przy m\u0142odym i rosn\u0105cym drzewie, by lata jego rozrastania si\u0119 sprawi\u0142y, \u017ce ro\u015blina wch\u0142onie nasz tw\u00f3r. Kto wie, mo\u017ce kiedy\u015b nasz \u015blad zostanie odkryty i b\u0119dzie wzbudza\u0142 czyj\u015b zachwyt?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u015awiat rozwija\u0107 si\u0119 b\u0119dzie i trwa\u0107 przez tak d\u0142ugi czas, \u017ce nikt z obecnie \u017cyj\u0105cych nie jest w stanie sobie nawet tego wyobrazi\u0107. M\u00f3wi si\u0119 coraz cz\u0119\u015bciej o zag\u0142adzie ludzko\u015bci, o umieraniu planety, o wielkiej katastrofie, kt\u00f3ra dotknie Ziemi\u0119 i zmiecie z jej powierzchni wszelkie \u017cyj\u0105ce stworzenia. W naszych umys\u0142ach k\u0142\u0119bi\u0105 si\u0119 wizje ko\u0144ca, ku … Czytaj dalej Sztuka przetrwa wszystko<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1029"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1029"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1029\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1031,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1029\/revisions\/1031"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1029"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1029"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.gs.polcode.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1029"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}